Sabitfikir
Künye | Yazarlar | Giriş Yap
sabitfikir - dergi

Dosya


Dosya

KuşBakışı // Armağan Tunaboylu'nun masasından




Toplam oy: 27

Elinize aldığınız romanın bir köşesinde onun “Bir Metin Çakır polisiyesi” olduğu yazıyorsa merakınızı her zaman diri tutacak, temposu hiç düşmeyen, çoğunlukla kahkahalar atarak okuyacağınız bir polisiye okumaya hazırsınız demektir. Kendisine böylesine alışmışken, Metin Çakır bir ara bizleri korkutmuş, ancak beşer yıl arayla görüşebilmiştik. Ama Armağan Tunaboylu’nun kapısını çaldığımızda, yeni bir “Metin Çakır polisiyesi”nin müjdesini de almış olduk.

 

 

 

(Fotoğrafı büyütmek için tıklayınız.)

 

İşte bu masadan çıkmış bir metin. Armağan Tunaboylu’nun halen üzerinde çalıştığı, Metin Çakır’ın beşinci macerası olacak “Park Cinayetleri”nden tadımlık bir bölüm:


O güzelim koltuğumdan kalkıp kızların önünde volta atıyorum. Hepsi yusufçuk atıyor. “İçerideki lombak da kim?” Cevap olarak bol elektrikli bir hava, havada elektrik kıvılcımları uçuşuyor, cızt mızt yapıyor ama ses seda yok. Falçatanın hâlâ elimde olduğunu fark ediyorum. Allah’tan konuşurken çokça elimi kolumu sallamıyorum. Yoksa birkaç sermayeyi daha emekliye ayırırdım istemeden.


Aynı soruyu tekrarlıyorum aynı cevabı alacağımı bile bile. Aynı cevabı alıyorum. “O zaman…” diyorum, “ben de gider kendisine sorarım. O da sizin gibi sesini çıkarmazsa kulaklarıyla başlarım budamaya.”


Bir anda kıyamet kopuyor. Kızlar ayağa fırlayıp bağrışıyorlar: “Ağbi hayır… Ağbi n’olur… Ağbi elini ayağını öpeyim… Ağbi sakın ha…” Demin ağlayarak odaya kapanan Fulya koridora çıkmış: “Cesedimi çiğnemeden geçemezsin,” diye ağlıyor. Ablavut biliyor ki cesedini çiğnemem hiç de problem değil. Ama bütün kızlar elimi ayağımı tutup ağlayıp zırlamaya başlayınca duruyorum. Ben durunca sessizlik oluyor, etrafımdan bir metre çekiliyorlar. Büşra çekingen bir halde çıkıyor ortaya: “Ağbi bu çocuk göstericilerden, polis kovalayınca mahalleye kadar kaçtı, mahallenin erkekleri de onları sopalarla kovalayınca kendini can havlıyla buraya attı. Başta çık mık dedik ama çok korkmuştu, sonra acıdık burada kalmasına izin verdik. Zaten olaylar yüzünden kaç gündür tek müşteri gelmiyor. Kaldı burada. Biz de bakıyoruz.” Sanki matah bir şey yapmışlar gibi birbirlerine bakıp sırıttılar.


Gene ayağa kalkıp sessizliği sağladım: “Ulan antinler, süt verip besleyeceğiniz kedi yavrusu mu bu? Bakıyorlarmış. Ulan sizin kendinize bakacak haliniz yok. Benim sayemde şurada iş tuttunuz da eliniz ekmek tuttu.”

 

 

 

 


 

 

 

Fotoğraflar: Pelin Ulca

 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Yeni yorum gönder

Diğer Dosya Yazıları

Sözcüklerin Farklı  Rotası: Deli Bal

Bir dönem fazlasıyla popüler olan anket defterlerinin tarihi hayli gerilere dayanıyor aslında. Ünlü Fransız yazar Marcel Proust henüz 13 yaşındayken de bir hayli popülermiş bu defterler. Öyle ki 13 yaşındaki Proust böyle bir defter satın alıp içindeki İngilizce soruları yanıtladıktan sonra arkadaşı Antoinette Faure’a doğum günü hediyesi olarak vermişti.

Koleksiyoncular, eski yayıncılar ve üreticilerle konuşursanız eğer, benzer yorumlar duyarsınız; Türkiye’de çizgi roman yayıncılığının altın çağının 1955-1975 yılları arasında yaşandığına inanılır. Sonrasında satışların düştüğü, doksanlı yılların başında kaybolma raddesine geldiği anlatılır.

Edebiyat ve felsefe deyince akla ilk olarak dilin kıvraklığı ile düşüncenin keskinliği bir araya gelse de, arka planda sıklıkla aşk hikayesi görürüz. Ustaca ve birikimle yazılan mektuplar oluşturur bu hikayeyi. Lübnan asıllı ressam, şair ve filozof Halil Cibran da aşk mektuplarıyla bilinen isimlerden.

Her okurun bir yazarı çok sevmek için son derece haklı ve bir o kadar özgün gerekçeleri vardır şüphesiz. Yola bu bilinçle, SabitFikir okurlarının edebiyatın öne çıkan yazarlarını neden sevdiklerine ilişkin bir tartışma başlatmak için çıktık. Öyleyse soruyoruz:  Siz Jules Verne'i niçin okuyorsunuz?

 

Söyleşi

Jean-Paul Didierlaurent ile söyleşi:


“Okunmayan kitap, ölü kitaptır. Bu yüzden ortadan kalkması mı gerekir?”

ŞahaneBirKitap

Hayal edin. Bir mutluluk ve özgürlük hayali olsun ama bu. Bireysel, hatta bencilce isteklerinizi de kapsasın, tüm dünyayı ve insanlığı da içine alsın. Geleceğe dikin gözünüzü, tüm tarihi, geçmişi, mitleri, efsaneleri, masalları da koyun çantanıza. Sıkıcı olmayı unutun ama, eğlenceli, alaycı, neşeli, uçucu bir hayal dünyası kurun...

FikriSabit

Fikri Sabit, Ursula K. Le Guin'le aynı fikirdedir ey okur, edebiyat her zaman küçük bir kalabalığın ilgisini çeker, geriye kalan, kitlesel olan her şey doğası gereği poptur, piyasadır.

Geçtiğimiz hafta iki edebiyat dergisi –İzafi Dergisi ile Sarnıç Öykü-, kapandığını açıkladı arka arkaya. Hemen hemen aynı anda gelen bu iki haberin, bizim edebiyat ortamımız için bir haber değeri yok, maalesef. Ne de olsa edebiyat dergisi dediğimiz, kısacık bir ömre daha doğarken hapsolmuş, solgun bir heves demek bu ülke topraklarında. Bunda hepimiz hemfikiriz.