Kulis Arşivi
Kulis
Bana kalırsa Nobel bizim aydın çevrelerimizi darmadağın etmiştir sayın okurlar. Orhan Pamuk’a biat edenler de, Orhan Pamuk’u sevmeyenler de çuvallamışlardır. Hazırlıksız yakalanmışlardır düpedüz. Hem de ne yakalanma...
Sevgili okurlar, gözünüzden kaçmamıştır; Türkiye her alanda müthiş terakki katediyor... Görev başında vefat eden cumhurbaşkanımız Turgut Özal’ın “çağ atlama” tespiti artık gözle görülür, kulakla duyulur hale geldi. Bu anlamda her bir kesim gibi edebiyat alemimiz de ilerledi. Bildiğiniz gibi artık ülkemizde son teknoloji kullanılarak basılıyor kitaplar.
Bakın, bir okumuşun bir yerlere bağlı olması ne kötü bir şeydir... Hele bu yer “ikna” edilmesi olanaksız bir yerse vallahi onu fikrinden zerre caydırmak mümkün değildir. Söyleyeceği şey bellidir. Sizi dinler, dinler, dinler... Sonunda, olsun, yine de böyle, diyerek sırıtır. Peki ne olmuştur şimdi? Bu şu anlama gelir: Kardeşim benim tuttuğum takım belli, hep destek tam destek...
Elif Şafak Hanım’ın Aşk adlı romanıyla daha fazla meşgul etmeyeceğim sizi sevgili okurlarım. Neden derseniz, zaten ülkemiz her anlamda iyice bölünmüş durumda; laikler, dinciler, Kürtler, Türkler, Simonlar, Simon olmayanlar, ne bileyim, bir sürü karışıklık...
Evet, edebiyatsız edebiyatçılardan söz etmeye devam ediyoruz. Bu tanıma giren edebiyatçıların bir özelliği de Türk edebiyatını bilmemeleridir. Çünkü okumazlar. Ama çevrelerinde oluşan “okuma baskısı”na göğüs gerebilmek için ellerinden ve dillerinden de kitapları eksik etmezler.
Efendim, biliyorsunuz bizim gibi milletlere her şeyin en düzeysizi, en kötüsü reva görülür. El âlemin kaldırımları bile yüz seneliktir, bizimkiler yapılır sökülür, patlar, tamir edilmez. Hani bir kaldırım taşı yerinden fırlayıverse (öyle ya, keyfi bilir) bir Allah’ın kulu çıkıp da yahu şunu yerine tıkıverelim demez. Şarkıcısı “yavşak”...
