Dosya Arşivi
Dosya // En çok okunanlar
Aslında konumuz barış. Savaş edebiyatı, her şeyin üzerine büyüteç tutuyor. Kahramanlıklar, fedakarlıklar, kayıplar, acılar, aşklar daha büyük. Bedenler kadar ruhlar da ateş altında. Çocuklar, bu anlamadıkları olaylardan kendilerine tuhaf bir gerçeklik yaratıyorlar. Savaşı birinci elden gözlemlemiş yazarların eserleri, kurmaca, belgesel ve otobiyografinin kusursuz karışımı.
Beş yaşında mürekkebine şeker katıldı ta ki anlatsın
Keşfet'in bu ayki konuğu Murat Daltaban.
Sizlere keşfetmeniz için Hakan Günday'ın Daha isimli kitabını öneriyor, hem de kendi el yazısıyla!
Bu kitaptan altını çizdiği cümle ise şöyle: "Babam bir katil olmasaydı, ben doğmayacaktım."
"İsveç polisiyelerine bayılırım. Bu zevki bana Aydın Arıt'ın güzel Türkçesiyle çevrilen ve hiç ara vermeden altı cildini arka arkaya okuduğum Martin Beck dizisi kazandırmıştır. Maj Sjöwall ile Per Wahlöö'nün birlikte yazdıkları bu dizinin Sjöwall'ın ölümüyle yarım kaldığını öğrendiğimde hüzünlenmiştim. Taşınmalarımın birinde elden çıkarmışım o kitapları.
Edebiyat tarihi bildiğimiz, tanıdığımız yerler kadar sadece hayal dünyamızda var olan yerler de ihtiva eder. Bu yerler kimi zaman içinde yaşadığımız dünyanın kimselerin bilmediği bir köşesinde kurulmuştur, kimi zamansa çok uzaklarda bir yerlerde. Fakat bu yerlerin kimileri vardır ki onların ortak özelliği okurlarının o yerleri görmek, o hikayelerin bir parçası olmak istemesini sağlamasıdır.
Bilgisayar oyunları sizin ne ifade ediyor bilmiyorum. Ama sizi temin ederim ki, artık ergenlerin vakit harcaması işine yarayan eğlencelikler olmaktan çoktan çıktılar.
KURŞUNLU BENZİNİN GİZLİ TARİHİ Jamie Lincoln Kitman
h2o Kitap, Çeviren: Esin Aslan Gürbüz (12,2 cm x 19 cm)
İsveçli kimyacı Alfred Nobel anısına 10 Aralık 1901'den beri ödül dağıtan İsveç Akademisi, Leo Tolstoy, James Joyce, Virginia Woolf, Mark Twain, Joseph Conrad, Anton Çehov, Marcel Proust, Henry James, Henrik Ibsen, Emile Zola, Robert Frost, W.H. Auden, F. Scott Fitzgerald, Jorge Luis Borges ve Vladimir Nabokov'u atladığı için eleştirildi.
Polly Jean Harvey, popüler müzik dünyasına 1992’deki Dry albümüyle girdiğinden beri hep iyi müzik yaptı. Belki bazı albümleri (örneğin Uh Huh Her) biraz daha zayıftı ama “iyi müzik” dedirtebilecek her şey, neredeyse hep oradaydı. Benim kendisini severek dinlemem içinse Dry’ın üzerinden yirmi yıla yakın bir zaman geçmesi gerekti.
Adab-ı muaşeret, ilk anda akla gelebileceği gibi, bir yemek masasında çatal ve bıçakları doğru bir sırayla dizmek yetisi değil. Bu kavramın içinde bugünkü kutuplu toplumumuzun bir fotoğrafını da bulabilirsiniz, cinsiyet eşitsizliğinin ince uçlarını ya da dünya haritasının kültürel kodlarını da.
