Sabitfikir
Künye | Yazarlar | Giriş Yap
sabitfikir - dergi

Dosya


Dosya

Labirent kitaplar




Toplam oy: 0

Guardian’da yayımlanan bir yazı, Charlotte Higgins’in labirentleri konu alan kitabından yola çıkarak, Yunan mitolojisindeki Minotaur'dan günümüzdeki görsel sanatlara kadar pek çok metinde ve sanat ürününde karşımıza çıkan labirent imgesinin neden bu kadar güçlü olduğunu sorguluyor. Yoksa labirent fikrinin, zor zamanlarda, içinden çıkılmaz girift durumlarda tuhaf bir rahatlatıcı etkisi mi var?


Bu soruları, “labirent kitap” diye nitelendirebileceğimiz, olay örgüsü ve/veya inşa ettiği dil ile okura yön duygusunu kaybettiren, okuru bir tür bulmacanın içine sokan kitaplar eşliğinde düşünmek en iyisi.

 

 


Elbette labirent imgesi denince ilk akla gelen isim Borges. Borges bir keresinde labirenti uçsuz bucaksız bir okyanusa, ıssız çöllere, yabanıl ormanların yön duygusunu kaybettiren derinliklerine benzetmişti.  Ona göre, bunların hepsi kafa karıştırıcı ve korku uyandıran ortamlar olsa da, labirent korkuya neden olmazdı. Labirent, nihayetinde insan eliyle dizayn edilmiş bir yapı olarak, içinde mahsur kalana, belirli bir yapının, bir düzenin içinde kaybolma hissi verirdi.

 


Borges’in pek çok öyküsünde karşımıza çıkan labirent imgesi bazen zamanın farklı düzlemlerine işaret eder, bazen de evrenin ta kendisi diyebileceğimiz o sonsuz Borges kütüphanesini imler. Borges'in yazdığı neredeyse her şeyin temelinde yatan bir imge olup çıkar sonunda labirent.

 

Burada saydığımız kitaplar, Borgesvari bir labirent kurmasalar dahi, okuyucuyu böylesi bir sistemli kayboluş hissine sevk ediyorlar. Kimi bir bulmaca şeklinde kuruyor olay örgüsünü, kimi labirenti dilinin çok katmanlı yapısıyla inşa ediyor.

 

 

 

 

Ficciones - Hayaller ve Hikayeler

 

 

 

 

 

 

Yapraklar Evi

 

 

 

 

 

 

 

 

Kesişen Yazgılar Şatosu

 

 

 

 

 

 

 

Seksek

 

 

 

 

 

 

 

Solgun Ateş

 

 

 

 

 

 

 

Yaşam Kullanma Kılavuzu

 

 

 

 

 

 

 

 

Kara Kitap

 

 

 

 

 

 

 

C

 

 

 

 

 

 

Infinite Jest

 

 

 

 

 

 

Gravity’s Rainbow

 

 

 

 

 

 

 

AB

 

 

 


 

 

 

Yararlanılan kaynaklar: The Guardian, Flavorwire

 

Görseller: Unsplash

 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Yeni yorum gönder

Diğer Dosya Yazıları

28 ağaçtan oluşan küçük bir orman yarattın. Yeni kitabın Ağaç Alfabesi’nden söz ediyorum. Nereden aklına geldi bu fikir?

 

Köklerimizi, kendi isimlerimizin yazdığı karton kahve bardaklarında aradığımız bugünlerde masallara, masallarımızı okumaya, dinlemeye her zamankinden daha çok ihtiyacımız var gibi görünüyor. Mesafenin kaybolduğu, ben ve öteki, özne ve nesne, gerçeklik ve görüntüler arasındaki sınırların tamamıyla birbirine karıştığı günümüzde, doğru yolu, kendi yolumuzu bulabilmek çok daha zor.

Yıllar önce Hatice Meryem’in İnsan Kısım Kısım Yer Damar Damar’ını okuduğumda bir hazineyle karşılaştığımın farkındaydım. Bu romanda “Sıradan Bir Eteğin Harikulade Geçmişi” başlıklı kısacık bir bölüm vardır. Bir eteğin satın alınışından toz bezine dönüşene değin geçirdiği sergüzeşti anlatır.

“Dışarıdan geçen her uçağa gözüm takılıyor. Şimdi ayaklarımın altına bir Boeing çakılsa… Yerden yükselen kara duman, duvarları eriten sıcak, patlayan pencereler, havasızlıktan boğulmak, panik, intiharlar, alevler içindeki merdivenlere doğru koşmak, gözyaşları ve çığlıklar, umutsuz telefon konuşmaları neymiş öğrenirdim. Oysa oldu bu. Bu olay oldu ve olanı anlatmak mümkün değil...”

Yazdığı romanlar ya da şiirlerle ün kazanmış birçok yazarın, biri kadim diğeri modern bu iki tür arasında sıkışıp kalmış ve bir türlü hak ettiği yeri tam olarak bulamamış olan öykü türünde de eserler verdiğini biliyoruz. Fakat, eğer bir yazar sadece öykü türünde eserler vermemişse, çoğu zaman öyküleriyle anılmaz.

Söyleşi

UNESCO Somut Olmayan Kültür Mirası Listesi'ne alınan Dede Korkut Hikâyeleri hem Türkler hem dünya kültür tarihi için niçin bu kadar önemli?

 

ŞahaneBirKitap

Svetlana Aleksiyeviç, "yepyeni bir edebi tür" olarak tanımlanan, uzun bireysel monologları farklı seslerin duyulduğu bir kolaja dönüştüren özgün dokümanter tarzıyla 2015 Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülmüştü.

Editörden

Masalların hayallerden beslenen, gerçeklerin dünyasından ayrılan garip bir zemini var. Gerçeklerin dünyasından ayrılsa da, her masal kendi gerçekliğini, daha önce duymayıp, görmediğimiz bir hakikati bize fısıldar. Hakikatin bambaşka yollardan geçebileceğine inandırır; zengin hayaller peşinde, sınırsız âlemlere yolculuk etmenin anahtarlarını sunar bize.