Sabitfikir
Künye | Yazarlar | Giriş Yap
sabitfikir - dergi

Dosya


Dosya

Niçin Okumalıyız? // Oğuz Atay




Toplam oy: 838

Her okurun bir yazarı çok sevmek için son derece haklı ve bir o kadar özgün gerekçeleri vardır şüphesiz. Yola bu bilinçle, SabitFikir okurlarının edebiyatın öne çıkan yazarlarını neden sevdiklerine ilişkin bir tartışma başlatmak için çıktık. İlk soruyu da o yazar üzerine çalışmalar yapmış bir isme yönelttik. Oğuz Atay ile başlıyor ve soruyoruz: Siz Atay'ı niçin okuyorsunuz?

 

1. Edebiyata ve yazara şüpheyle yaklaştığı için,

 

2. Bilinç akışı değil bilinç patlamasıyla yazdığı için,

 

3. Karnavalesk ve ironik olduğu için...

 

 

 


 

 

 

* Görsel: Ethem Onur Bilgiç

 


 

 

* Niçin Okumalıyız? arşivine ulaşmak için tıklayınız.

 

 


 

Yorumlar

Yorum Gönder


Oğuz Atay'ı, okumaktan başka çaresi olmayan en şiddetli rahatsızlıklardan kurtulup yeni sorunlar edinmek isteyenlerden biri olduğum okuyorum/okudum. Benim gibi olanlar okusunlar.
Okuyucuya Kahkaha attırdıktan sonra okuyanı ağlatmayıp perişan eden bu adamı okuyun.
Dünden bugüne, bugünden yarına geçmek için okuyun bu adamı. Çünkü başka çareniz yok canım insanlar.

44%
56%

Sadece iyi yazabildiği için değil yazmanın hakkını verdiği için. Bütün felsefi ve edebi özelliklerinin yanında ve dışında öze dair bir şeyleri bu kadar gerçek söyleyebildiği için. Kurduğu romanlarda olanı böylesine sade ve tevazuyla gösterdiği için. İnsana susamışsanız Oğuz Atayı okumayın, kana kana için. Derininizdeki tutunamayandan bir selam el edecektir size bir Oğuz Atay hüznüne maruz kaldığınızda.

39%
61%

Oğuz Atay tarifsiz bir yazar , tarifsiz duygularımızı ,tarifsiz dile getiren bir yazar. sırf bunun için bile sayfalarca sürüp giden bir cümlesi dai okunabilir. Oğuz abimiz.

50%
50%

Çünkü o yarattığı her kelimenin ardına dolu dolu bir hayat yerleştirmiş.
Çünkü onun kahramanları iyi bir sırdaş olabiliyor. Üstelik oturup birlikte ağlayabilmek de cabası...
Çünkü o Selimciğim Işık'ı bana tanıtan adam...
Bunlar maneviyat... Bunun dışında gerçek anlamda donanımlı, kaliteli bir yazar. Onu okumak sizi sizden öteye taşır.

45%
55%

Kısaca ve basitce anlatmak gerekirse salt insanı anlattığı için okumalıyız. Bireyin dünyadaki ve içsel yaşamını derinlenmesine yansıttığı için okumalıyız. Hepimizin hayatında bir selim ileri, hikmet bemol ya da coşkun ermiş vardır. Bu insanları yoğun hayat koşuşturmasında farkedebilmemiz için okumalıyız.

38%
62%

Her satirinda kendimi buluyorum. Onu okumak,kimseye anlatamadigim yaralari ve düsüncelerimi iyilestiriyor. Yalniz degilim diyorum. Oguzcum ataycim var diyorum. Mekani cennet olsun guzel insanin :)

46%
54%

aslında ne kadar kötü bir dünyada yaşadığımızı anlamak için oğuz atay okumalıyız. oğuz atay selim ileri, hikmet benol vb. çok sevdiğimiz karakterleri eleştirmektir, çünkü bu karakterler çok bilgili ve etrafını aydınlatacak kişiler olduğu halde toplum için bir şey yapmamaktadır veya yapamamaktadır, bu karakterlerin kendini toplumdan soyutlamaları gerçekten saçma bir durumdur, çünkü içinde yaşadığımız evren ne kadar kötü olursa olsun gidebileceğimiz başka bir dünya daha bulunmamaktadır ve bunun içinde bazı şeylerin hakkını vererek yaşamalıyız.

52%
48%

İçimizdeki Hikmet Benol'un sesini duyabilmek için Oğuz Atay okumalıyız.

50%
50%

1-Edebiyatta alternatif bir icerik ve söylem olusturdugu icin.
2-Felsefik-etik meseleleri sorunlastirip, tartisabildigi ve bu baglamda gercek bir ontolojik sorgulama sunabildigi icin.
3- Edebiyat nedir sorusunu cevaplayabildigi icin, Oguz Atay, Oguzcugum Ataydir.

43%
57%

İçimizdeki yalnızlığı bir yerden yakalayarak ona eşlik ettiği için okumalıyız.

39%
61%

Yazdigi eserlerde yasanan hayatlarin benzerlerini yasiyor olmam ve yazsam roman olur sozundeki romanlari Oguz Atayin eserlerindd goruyorum.Her insanin kendine yakin hissettigi yazar vardir benim Oguz Atay.Kimi zaman Hikmetim kimi zaman Selim.Herkes bir yerlere tutunma cabasinda iste o tutunamayanlardan biri benim.

35%
65%

Yeni yorum gönder

Diğer Dosya Yazıları

Vazgeçebileceğimizi değil de tercih edebileceğimizi düşünmek ne kadar aldatıcı? Her şeyden umudunu yitirmiş birini görüyorsanız belki hırslarına belki beklentilerine küsmüştür ama en çok da bir tercih yapabileceğine inanmıştır. İnsan en çok tercih edemeyince anlamını yitiriyor olmalı vazgeçince değil. O yüzden vazgeçebileceğimiz şeylerin ne kadar fazla olduğunu görünce dehşete kapılıyoruz.

“Şiir masumluğun yeniden ele geçirilmesidir” der Octavio Paz. Bunun için başlangıca yani söze gideriz. Üstü örtülmüş bir güzelliği yeniden görünür kılmak için sözün hakkı bizi beklemektedir. Mustafa Köneçoğlu’nun sekiz yıl sonra yeniden basılan ilk kitabı Söz Hakkı, bir şairin gerçeklikle ve dünyayla kurduğu bağın hem oluş hem de eriş sancılarına odaklanan bir şiirler toplamı.

Lydia Davis, yazdığı mikro, kimi zaman birer cümleden oluşan öyküleriyle tanınıyor. Proust, Blanchot, Flaubert gibi isimleri Fransızcadan İngilizceye çeviren Davis, Deha Bursu olarak da bilinen MacArthur Bursu’nun da sahibi.

İnsanlık serüvenimizde ciddi kırılmaları tecrübe ettiğimiz bir çağda yaşıyoruz. Dijital devrim sadece alışkanlıklarımızı değil gerçekliği algılama ve yorumlama biçimimizi de temelden sarsıp deyim yerindeyse kararsızlaştırıyor. Bütün bu karmaşada hikâyeler de akacakları yeni yollar aramaktan geri durmuyor.

“Şairin hayatı şiire dâhildir” sözünü kullanan Cemal Süreya ise bunu poetik bir tespit olarak okuyup geçmek mümkün değil. Eserleri kadar hayatı da okuyucusunun her zaman ilgisini çekmiş, edebi kamunun konusu olmuş bir şairden söz ediyoruz.

Kulis

(Ahmet Edip Başaran) Şiirin Söz Hakkı

ŞahaneBirKitap

Tam bir İstanbul çocuğu olan, Alaattin Karaca’nın tanımlamasıyla “üstünde başında, sesinde soluğunda ‘eski bir İstanbul’dan rayihalar taşıyan” yazar Cem Sancar 82 denemeden oluşan yeni kitabı “Her İnsan Bir Ayet’te çocukluğunun İstanbul’unu, şehrin sokaklarını, lezzetlerini, mevsimlerini insanlarını kendine özgü muzip diliyle anlatıyor.

Editörden

Çocukken, Karadeniz’in insana sanki bir asır sürecek kadar uzun gelen ve kesilmeden yağan yağmurlarını izler, can sıkıntısından kurtulmak için kitaplara kaçardım. Yağmur yağdıkça, üzerime hikâyeler de yağardı aslında. Sahi, neye, neyimize yarardı hikâyeler.