Üye Eleştirileri

Okuduğum ilk Tahsin Yücel kitabı. Kitabı okurken bir süre 80'lerde geçtiğini sanmıştım, ancak sonra 2000'lerde geçtiğini farkettim, hikayenin büyük miktarda 80'lerdeki sosyal içerikli Türk filmlerini andırması bunda etkili olmuş olabilir. Kapıcılık, komşuluk, köyden kente göç, sınıf atlama temaları sık sık işlenmiştir bu dönemde. Kumru´ya başından sonuna kadar ısınamadım. Bir romanın karakterini sevmeyince roman da o kadar beğenilmiyor sanırım. Başta buzdolabı takıntısına yoğunlaşan hikaye (ki burada kitabın tanıtım yazısında yazılmış olan televizyonun nerede olduğunu merak etmedim değil) burdan bizi sahip olma-sahip olunma-köle olma denklemine doğru götürürken, bir yandan da köylülük-kentlilik ikileminden de besleniyor. Bir noktadan sonra hikayenin gidişatı ve sonu da kestirebilir hale geliyor. (bu kısımlarda Kumru da, ben de televizyona kavuşmuş durumdayız artık) Bana kalırsa kitap ne çok etkili, ne de yeni bir mesaj içeriyor. Getirdiği bakış açısı biraz yüzeysel geldi bana, herkesin bildiği şeyleri bir de Tahsin Yücel´den dinlemek gibi. (Tabi mucize yerine tansık, "aklına gelmek" yerine "usuna gelmek" kullanılarak) Yazar her ne kadar sade, akıcı ve kendini okutan bir dil kullansa da "Tanrı sizden razı olsun" diyen bir kapıcı hiç görmemiştim, bu tarz bir söylemin de halk dilinde yaygın olduğunu sanmıyorum. İki Kumru´nun birbiriyle ilişkilendirildiği sadece ilk ve son on sayfa iken, yazar kitabı isimlendirirken Kumru´ya haksızlık etmiş sanki. Bence o tek başına da bu kitaba ismini verebilirdi.