Sabitfikir
Künye | Yazarlar | Giriş Yap
sabitfikir - dergi

Dosya


Dosya

Rüyalardan ilham alan romanlar




Toplam oy: 836

Rüyalar ve karabasanlar, yüzyıllar boyunca pek çok yazara ilham kaynağı olmuşlardır. Antik Yunan'dan çağdaş gerçeküstücülere, bilinçaltının oyunlarının, absürdlüklerin, içe dönüşler ve duyguların özgürce dışa vurumunun, pek çok eserin çıkış noktasını oluşturduğu bilinir. Margaret Atwood'dan Stephen King'e, Maya Angelou'dan Mary Shelley'e, yazarların gece düşlerinden romanlara uzanan yolculuğa bir göz atalım dilerseniz.

 

 

 

 

 

 

Margaret Atwood

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"60'lı yılların ortalarında, gördüğüm en güzel rüyayı gördüm. IX. yüzyılda yaşamış bir İngiliz göçmen olan Susanna Moodie ve geçirdiği berbat deneyimler ile ilgili bir opera yazıyordum. Oldukça çarpıcı bir rüyaydı, bu nedenle Bayan Moodie'yi araştırdım, hatta bir şiir, bir televizyon dizisi ve bir roman yazdım. Romanın adı Nam-ı Diğer Grace'di ve onun işlerinin üzerine kurulmuştu. Ama bu tür bir rüya deneyimi çok ender rastlanır."

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

Stephen King


Stephen King, rüyalar ile yaratıcılık arasında güçlü bir bağın olduğuna inananlardan. "Birbirlerine öyle benziyorlar ki, akran olmalılar," diyen King, "Benim bir yazar olarak yaptığım şeylerden biri de gündüz rüya görmek. Ve bu çoğu zaman oluyor. Sabahları yazı yazmak için oturduğumda, başından sonuna dek yazı yazdığımın ayrımında oluyorum. Dış dünyanın ayrımında oluyor ama bu anlar sığ bir uyku anı gibi.

 

 

 

Yazarın 1975 yılında yazdığı romanı Salem's Lot, çocukluğunda gördüğü bir rüyadan esinlenerek yazılmış:

 

 

 

"Bir tepeye çıkıyorum ve orada bir darağacı ile etrafında uçan kuşlar var. Asılmış bir adam görüyorum ama henüz ölmemiş, boynu kırılmış. Yüzü şişmiş ve mosmor. Yanına yaklaştığımda bir anda gözlerini açıyor, kollarını uzatıyor ve beni tutuyor."

 

 

Bu rüyasını büyüdüğü zaman bir ilham kaynağına çeviren King, "Yıllar sonra Salem's Lot (Salem'in Arsası) üzerinde çalışmaya başladığımda bunun ABD'den gelen ve korkutucu, eski bir eve yerleşen bir vampirle ilgili olacağını düşünüyordum. Bunun üzerinde düşünürken beynim, 'Sekiz dokuz yaşında gördüğün rüya ne olacak? Ne yapacaksın?" diye sordu ve o kabusumu hatırladım, evet, işte bu mükemmeldi."

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

Isabel Allende

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Büyükannem, Ruhlar Evi'ndeki Clara için ilham kaynağı olmuştur. Büyükannem de tıpkı onun gibiydi. Ya de değildi ve ben bunların hepsini uydurdum. Ancak bunların hepsi, onunla ilgili dinlediğim hikayelerden kaynaklıdır. Komik, harika ve kahin gibi bir kadınmış. Ben çok küçükken ölmüş olmasına rağmen onu net hatırlıyorum. Bazen rüyalarıma giriyor, bir yere oturmuş bir şeyler yazarken omzunun üstünden onu seyrediyorum. Onu gençken hiç görmemiş olmama rağmen, rüyalarımda daima genç. Rüyamda, yazdığı şeyleri anımsamıyorum ama renkli mürekkeple ya da bir defter ya da fotoğraf arkasına yazıp yazmadığını hatırlayabiliyorum. Bu tip şeyler. Bu rüyalar içimi çok ferahlatan rüyalardır, çünkü hayatımda her şey yolundayken rüyama girer. Benim için "korunmayı" temsil eder büyükannem."

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

Maya Angelou

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Rüyaların amacı olduğuna inanırım. Her şeyin bir amacı vardır, yaratılmış her şeyin. Ben onların amacını anlayamayabilir ya da kullanamayabilirim, yarar sağlayamayabilirim, ancak bir sebebi olduğu gerçeğini değiştirmez bu. Beyin öyle garip ve şaşılacak derecede gizemli ki!"

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

Mary Shelley

 




Mary Shelley, 1816 yılının yazını, Lord Byron'ın Cenevre'deki villasında geçirmiş. Akşamları edilen sohbetler ürkütücü ve doğaüstü konulara kayınca, 18 yaşındaki Mary, rüyasında kabuslara boğulmuş. "Çok solgun bir öğrenci gördüm, birleştirdiği bir şeyin önünde diz çökmüştü. Bir adamın uzanırkenki hayali daha sonra yaşam belirtileri göstermeye ve mekanik haraketlerle sarsılmaya başladı.Böyle bir mekanizmanın yaratılması bana çok korkunç gelmişti," diyen Shelley, böylelikle ilk romanı Frankenstein'in da üzerinde düşünmeye başlamış.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Manşette kullanılan görsel çalışma Hakon Soreide'ye aittir.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DDD

 

 

 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Yeni yorum gönder

Diğer Dosya Yazıları

Antik Yunan’dan beri kentli olmak kentle hemhal olmak anlamına geliyor. Kentler sokaklarında yürüdüğümüz, meydanlarında buluştuğumuz, dükkânlarından alışveriş yaptığımız kamusal alanlar. Demokratik yönetimleri gereği karar alma süreçlerine dahil olarak yaşadığımız kenti daha çok sahipleniyoruz. Kentlerin kimliğimiz üzerinde de belirleyici bir etkisi var.

Oxford Üniversitesi’nin ana araştırma kütüphanesi olan Bodleian, dünyanın en eski kütüphanelerinden biri.

Çocukluğunu kitap ve dergi açısından kısıtlı zamanlarda geçirenler için atlasın önemi büyüktür. Sınıflarındaki kara tahtanın yanında coğrafi veya fiziki Türkiye atlası görenler şanslı, dünya atlası görebilenler hepten şanslı sayılırdı. Tabii bir de ülke ülke, kıta kıta dünya atlası fasikülü bulanlar için hayal dünyasının kapısı ardına kadar açılırdı.

Bu sayıda, dünyanın geleceğine dair kurulmuş aydınlık ve karanlık hayallere, ütopyalara ve distopyalara bakıyoruz. Ve görüyoruz ki en güneşli ütopyaların üzerinde bile baskıcı bir gücün, bir çeşit toplum mühendisliği çabasının gölgesi duruyor hep. Bu kitaplarda birilerinin ideali daima ötekilerin yıkımı, bir grubun aydınlığı mutlaka ötekilerin karanlığı oluyor.

Bosna’nın millî şairi, Aliya İzzetbegoviç’in kadim dostu, yakın çalışma arkadaşı Cemalettin Latiç… Bosna’nın Yunus Emre’si olarak anılan bu kıymetli şairin kitapları, Okur Kitaplığı’nın özverili ve titiz çabasıyla Türkçeye çevriliyor. İlk üç kitap yayımlandı bile. Bütün Eserleri başlığıyla Latiç’in kitaplarının Türkçeye kazandırılıyor olması çok kıymetli bir yayımcılık çabasıdır.

Söyleşi

100. sayımızla birlikte hazırlamaya başlayacağımız Yayınevi Hikâyeleri’nde sözü alternatif işler üreten, okurları edebiyatın özgün örnekleriyle tanıştıran sevdiğimiz yayınevlerine bırakıyoruz.

ŞahaneBirKitap

Sanat eleştirmeni, sanat tarihçisi, ressam, şair, toplumbilimci, düşünür John Ruskin, On Dokuzuncu Yüzyılın Fırtına Bulutu eserinde sanayi devriminin sonuçlarını çevresel yönden ele alıyor.

Editörden

Ütopya fikrinin ortaya çıktığı Ortaçağ Batı’sı, insanlığa karanlık bir gelecek vaat etmesine rağmen, kendi topraklarında doğmuş “rahatsız ruhlar” eliyle her zaman temize çekildi. Birilerinin ütopyası, başka birilerinin distopyası oluyordu çünkü. Batı’nın en parlak ütopyası İngiltere’dir ve ne hikmetse ütopya dediğimiz tür de İngilizler eliyle pazarlanmıştır tüm dünyaya.